Schaap

een midwinterdagdroom

voorstelling  | speellijst  | recensies  | essay  | fotopagina  | persfotopagina  | educatief  | toneelschrijfprijs  | theaterafficheprijs

Uit: Twentsche Courant Tubantia d.d. 20 januari 2005

Schaap op zoek naar een naam door Ton Ouwehand

Met 'Schaap' heeft Jeugdtheater Sonnevanck een muziekvoorstelling met op het podium twee acteurs, twee sopranen, een cellist en een klavecimbelspeler. Een voorstelling voor kleuters en volwassenen met barokmuziek en een schaap dat op zoek is naar een naam.

Het beestje moet een naam hebben. Maar schaap heet gewoon schaap. In de kudde, tussen de andere schapen in 'het groenste gras dat je je maar voor kunt stellen' is dat geen probleem. Daar kan schaap gewoon schaap heten net als al die andere schapen. Maar als schaap de wijde wereld intrekt blijkt dat de soortnaam niet genoeg is. En voor de vriendschap met de prins is het ook niet handig om geen naam te hebben. Daarom moet schaap op zoek naar een naam.

'Het zijn altijd eigenaardige verhalen, hoe een eerste idee uitgroeit tot een voorstelling,' waarschuwt Flora Verbrugge, artistiek leider van Jeugdtheater Sonnevanck en regisseur van de voorstelling Schaap. 'Ik dacht al heel lang over een wintervoorstelling op een kinderboerderij waarvan ik in het bestuur zit. Ik wilde een voorstelling met een echt schaap in de hoofdrol, een schaap met vier zangers. Ik zag zo voor me allemaal kleutertjes in van die dikke jasjes, als michelinmannetjes en dat die met dat schaap meelopen en van dat schaap gingen houden. Dat het schaap zonder iets te doen de held van het verhaal was.' Ze stuitte op problemen. Een schaap laat zich moeilijk regisseren, realiseerde ze zich. En zangers die in de vrieskou willen zingen vind je niet. En bovendien attendeerde de zakelijke leiding van Sonnevanck er nog eens op dat ze een theatergezelschap is dat theatervoorstellingen aanbiedt aan theaters en scholen. Ook dat aspect was moeilijk realiseerbaar met een kinderboerderij als speelplek. Ze zwichtte voor de argumenten. 'Vraag niet waarom, maar opeens had ik het: twee acteurs, twee zangers, twee musici en barokmuziek.'

Uiteindelijk gaat de voorstelling over het individu tegenover de groep. 'Wij zijn meer kuddedier dan we lijken te zijn. Bij kleuters is het mooi en leerzaam te zien hoe die zich kunnen overgeven aan een groep. Kleuters zijn nog schaapjes. Ze kunnen nog kwetsbaar en bereidwillig mee gaan met wat er gebeurt, zonder een eigen individualiteit te hoeven manifesteren. Dat vind ik mooi. Dat raakt me. Maar een kleuter maakt de allereerste stap naar het individu zijn. Voor ons volwassenen is het verlangen naar individualiteit en het bang zijn ervoor ook acuut. Uiteindelijk is Schaap een voorstelling voor kleuters en volwassenen over het wringen tussen de drang tot kuddegedrag en de drang naar individualiteit.'



Quotes uit recensie Huis aan Huis d.d. 26 januari 2005

Schaap

Schaap roept vragen op. Moet je iemand zijn, of is het net zo fijn om niemand te zijn? Zijn we alleen en is alleen zijn zielig? En natuurlijk de vraag os mensen net zo zijn als schapen. Schaap zelf trekt aich daar in de voorstelling weinig van aan. Terwijl grote filosofen zich in de mensenwereld het hoofd breken over de vraag wat �zijn¹ nu eigenlijk is, is Schaap gewoon Schaap.

De speciaal bij de voorstelling uitgezochte muziek onderstreept de handelingen en is een gelijkwaardige partner van tekst en spel.



Quotes uit recensie NRC d.d. 7 februari 2005

Schaap door Jowi Schmitz

Het is prettig kijken naar die keurige muzikanten en acteurs die aan de hand van de strakke regie van Flora Verbrugge over het toneel trippelen, hun glimmende ogen welwillend op het publiek gericht. Soepel duiken cellist Koen Schuiten en klavecinist Marcel van Oosterwijk af en toe achter hun instrumenten om een tel later even overtuigend medeschaap te spelen. Ook de zangeressen Hilde van Ruymbeke en Marjon Strijk brengen de tekst van Sophie Kassies naturel, net zo helder verstaanbaar als hun liedjes.

Het slotakkoord is een wijze les over angst en dapperheid. Schaap en prins mogen kiezen of ze willen opgaan in de massa, of er bovenuit durven steken. Dankzij die vormgeving lijkt dat laatste niet eens zo heel eng: een hoger sprietje te zijn in zo'n vredige weide.