Sneeuwwitje

voorstelling  | speellijst  | recensie leeuwarder courant  | recensie volkskrant  | recensie groene amsterdammer  | publieksreacties  | recensie tubantia  | fotopagina  | persfotopagina  | educatief

02/12/08 - Recensie Volkskrant

STIEFMOEDER VAN SNEEUWWITJE IS BIJ SONNEVANCK EEN LEUK MENS

Het verfrissende van Sneeuwwitje door Jeugdtheater Sonnevanck is dat de
stiefmoeder nog zo slecht niet is. Ze is ook maar een mens en best een leuk mens
eigenlijk, althans, om te beginnen. De zeven dwergen zijn in feite
niets meer dan vieze mannen met een klein hartje, die zichzelf en hun
huis niet schoonhouden en het leven aan het hof is ook al van een
herkenbare onsprookjesachtigheid.

Wat dat betreft lijkt deze tegendraadse opvatting van regisseur
Flora Verbrugge in de muziektheatervoorstelling Sneeuwwitje op het
geslaagde Roodkapje van dezelfde groep vorig jaar. Sneeuwwitje is
alleen groter opgezet, met een orkest op een slimme multifunctionele
stellage, die zowel voor bos, troon, als paleis doorgaat.
De ritmesectie swingt en er is goed nagedacht over het inzetten van
muzikanten als acteurs. Ze nemen wel deel aan het verhaal, maar
hoeven geen tekst te zeggen. Tel daar nog eens bij op dat de zangeressen
die Sneeuwwitje en de Stiefmoeder spelen mooie stemmen hebben en je
zou denken dat succes verzekerd is. Maar dat zou een sprookje zijn.

Ondanks al die aangename elementen heeft Sneeuwwitje iets moeizaams
en die moeizaamheid zit hem vooral in de tekst. Als de stiefmoeder
haar stiefkind verleidt met een cadeautje pocht ze dat haar geschenk
deel uitmaakt van 'de laatste trend'. Ook de liedteksten hebben een stroefheid
die niet wordt geholpen door de soms wel erg grillige toonzetting. In de begeleidende
informatie staat dat de teksten uit het Duits zijn vertaald, wat absoluut niet
meevalt bij poetisch muziektheater.

Het gevolg ervan is dat de functie van de liedjes onduidelijk wordt.
Het zijn geen rustpunten, het zijn geen hoogtepunten en ze helpen
het verhaal ook niet verder. Dat leidt tot een voorstelling waarin
steeds gaten vallen. Gaten die uiteindelijk zelfs de schoonheid van
Sneeuwwitje overschaduwen.

JOWI SCHMITZ