Lev: Interview met regisseur Flora Verbrugge

Lev is de nieuwe 6+ familievoorstelling die we dit voorjaar samen met muziektheatergezelschap Silbersee uit Zaandam en het koor Consensus Vocalis uit Enschede gaan maken. De voorstelling gaat op 10 maart in première in Enschede en speelt t/m 12 mei in de theaters in Nederland. 

De voorstelling wordt geregisseerd door Flora Verbrugge, artistiek directeur van Theater Sonnevanck: "Zingen in een grote groep geeft je het gevoel dat je opgetild wordt, dat je samen boven jezelf uitstijgt, heerlijk! Dat gevoel is het startpunt van deze voorstelling en dat wil ik ook aan de kinderen in de zaal geven."




Je gaat een voorstelling met een koor maken, waarom?

“Ik vind een zingend koor vaak zo vreselijk mooi. Als je zelf meezingt in een koor, geeft je dat een gevoel alsof je opgetild wordt, alsof je vliegt. Al die mensen die meerstemmig zingen… iedereen doet iets anders maar samen maak je een prachtig geheel, veel mooier dan de som van alle individuen. Ook als je luistert in de zaal heb je soms dat gevoel. Dat wil ik kinderen laten meemaken. Daarom gaan ze zowel zelf meezingen als heel mooie koormuziek horen. En daarbij, zo’n groep zingende mensen geeft mij zoveel associaties voor verhalen en scènes. Toen ik daar verder over na ging denken kwam ik al snel op de thematiek van de voorstelling. Dat is natuurlijk de ontmoeting tussen een individu en een collectief.”

 

Regisseur Flora Verbrugge. Foto: Agnes Booijink

 

Hoe ga je dat thema uitwerken in de voorstelling?

“Het stuk gaat over een jongen, Lev. Hij vraagt zich af wat hij later wil worden, wíe hij wil worden, bij wie hij wil horen. In zijn zoektocht ontmoet hij verschillende groepen mensen. Hij viert feest met een groep voetbalsupporters, hij gaat op reis met een groep matrozen, en op een gegeven moment wordt hij zelfs opgenomen in een groep wolven. Al die groepen zingen hun eigen muziek. Je ziet niet alleen wat voor soort mensen het zijn, je hoort het ook. En bij iedere groep denkt Lev ‘Is dit wie ik ben, wil ik bij deze groep horen?’ Die vraag vind ik enorm belangrijk. Veel mensen in deze tijd sluiten zichzelf op in een groepsidentiteit. We delen onszelf in bij een groep en daarna lijkt het net alsof we onze identiteit hebben vastgelegd. Alsof we dan zeker weten wie we zijn en vooral wat we van dingen vinden, waar we vóór zijn en waar tegen. Maar je kan ook, net als Lev aan het eind van het stuk, denken: soms hoor ik hierbij, soms daarbij. Ik hoef mezelf niet vast te leggen in één identiteit. Tegelijkertijd gaat het stuk óók over de dingen die juist heel mooi zijn aan groepen, bijvoorbeeld dat zingen! Maar ook de veiligheid, de vriendschap en solidariteit die bij een groep hoort. Ondergaan in de massa kan heerlijk zijn, maar ook gevaarlijk. Over die spanning gaat het stuk.”

 

Hoe verwerk je deze thematiek in een voorstelling voor publiek vanaf 6 jaar?

“Lev loopt telkens weg van huis, omdat hij het daar zo saai vindt. Als hij onderweg bijvoorbeeld de voetbalsupporters tegenkomt, die feest vieren en aanstekelijke voetballiederen zingen, dan wil hij daarbij horen. Maar als Lev meedoet met deze groep, wordt hij op een gegeven moment ook bijna overlopen, omdat hij nog maar zo’n kleine jongen is. Die spanning kan een kind ook heel goed voelen. Daarnaast is het ook een verhaal over Lev en zijn ouders, die er doodmoe van worden dat hij steeds wegloopt en veel te spannende dingen doet. Als hij met de matrozen meegaat op een vrachtschip en een paar dagen later pas thuiskomt, is zijn vader natuurlijk heel erg boos op hem. Dat snapt het publiek goed, denk ik! Maar je vindt het ook mooi dat Lev op zoek gaat naar avontuur. Want ja, dat moet je doen. Maar doe het wel een beetje voorzichtig!”

 

Campagnebeeld Lev, foto: Benning & Gladkova 

 

En dat meezingen, hoe weten de kinderen wat ze moeten zingen?

“De muziek wordt nu gecomponeerd. We doen ons uiterste best om zangpartijen voor de kinderen in de zaal te maken, die heel makkelijk ter plekke aangeleerd kunnen worden, maar die toch echt deel uitmaken van een complex meerstemmig koor. Componist Wouter Snoei is aan het uitzoeken wat kinderen kunnen zingen en hoe we dat samen kunnen brengen met de professionele koorleden. Op deze manier willen we een muzikaal bouwwerk maken, dat aan kinderen die ervaring geeft hoe prachtig het is om met elkaar te zingen. En daardoor vormen ze samen ook weer een nieuwe groep.”

 

Sonnevanck maakt deze voorstelling samen met Silbersee en Consensus Vocalis. Kun je daar iets meer over vertellen?

“Ja, dat is natuurlijk fantastisch. Met Silbersee hebben we eerder Wij gaan op berenjacht gemaakt, een heel succesvolle muziektheatervoorstelling voor kleuters. We zijn artistieke vrienden geworden. Het is echt een feestje om nu opnieuw met hen samen te mogen werken. En dat feestje bouwen we deze keer met zijn drieën: acht zangers van Consensus Vocalis doen mee in deze voorstelling. De mensen van Consensus Vocalis en wij van Sonnevanck kennen elkaar al heel lang, en altijd wilden we een keer samenwerken. Dat gaat nu gebeuren! Daar ben ik ontzettend blij mee. We hebben straks dertien personen op het toneel, twee acteurs en elf zangers. Dat is voor Sonnevanck en voor mij als regisseur een heel grote productie, best spannend! Grappig is dat het voor de koorleden van Consensus Vocalis ook spannend is, maar dan juist omdat het voor hen een heel kleine productie is. Zij staan normaal met 30 à 40 mensen op het toneel.”

 

Lev speelt ook veel besloten voorstellingen voor scholen. Wat vind je daarvan?

“Sonnevanck speelt altijd veel voor scholen. Op die manier kunnen wij kinderen uit alle lagen en plaatsen van onze samenleving bereiken en dat vinden we heel belangrijk. Ik heb een groot vertrouwen dat wij die kinderen straks met deze voorstelling een heel bijzondere ervaring gaan geven. Silbersee en Consensus Vocalis zijn echt top-of-the-bill op het gebied van muziek en zang. En wij nemen natuurlijk onze expertise uit het jeugdtheater mee. Met deze combinatie, van dit niveau, moeten we wel iets heel moois kunnen maken! Ook vind ik het erg leuk dat we de kinderen kunnen verrassen met heel veel verschillende soorten muziek. Componist Wouter Snoei laat zich inspireren door uiteenlopende muzikale achtergronden. Zo schrijft hij nu voetballiederen, op basis van voetballiederen van Ajax en Feyenoord. Meerstemmig, maar natuurlijk niet met dezelfde teksten! Daarnaast gaat het wolvenkoor zingen in meerstemmig wolvengehuil, wat geïnspireerd is op een stuk van Mozart. De muziek wordt heel divers en alles vocaal. Alles wordt dus door de stemmen gemaakt. Of misschien… komt er één trommel!”

 

Meer informatie over Lev