2007: Kommer en Courage

Van Glanerbrug tot Moskou

Het is 1812. Vol goede moed vertrekken de twee soldaten Johannes Courage en Kees Kommer uit het Nederlandse grensplaatsje Glanerbrug naar Moskou. Met hun prachtige uniformen lopen ze trots in het leger van Napoleon. Rusland veroveren wordt een fluitje van een cent! Maar als ze in Moskou zijn, zien ze dat de Russen hen te slim af zijn geweest. Alle inwoners hebben stiekem de stad verlaten! Het Franse leger zal het zwaar krijgen in het koude, verlaten Moskou. Want hoe komen ze thuis? Ze hebben alleen maar kapotte schoenen en hun zomeruniform aan! Wat te doen?

 

 

Schone onderbroeken

In de komedie Kommer en Courage (8+) zie je hoe de soldaten Johannes en Kees vol goede moed naar Moskou lopen en hoe moeilijk de terugtocht door het winterse Rusland is. Johannes is heel plichtsgetrouw, altijd op tijd en wil een goede indruk maken op de kapitein. Hij wil heel graag een onderscheiding van de kapitein. Kees loopt de kantjes ervan af. Hij is heel lui en veroorzaakt met zijn grapjes allerlei problemen die Johannes steeds moet oplossen. Zo doet Kees alsof hij in de verte Theresa ziet, een Pools meisje waar Johannes in Moskou verliefd op geworden is. Maar als Kees om Johannes te pesten naar het meisje toe gaat, blijkt het een gevaarlijke Rus te zijn... Kees rent snel weg. En Johannes kan het weer oplossen.

Als ze weer terug naar Nederland vertrekken, doet Kees alsof hij een onderscheiding van de kapitein heeft gekregen. Johannes is enorm jaloers, want hij was toch juist degene die zo hard zijn best deed voor de kapitein? De onderscheiding geeft Kees de macht en hij beveelt dat Johannes zijn schone onderbroeken aan hem moet geven. Want Kees heeft zijn oude schoenen weggegooid en heeft de schone onderbroekjes van Johannes nodig om zijn voeten warm te houden!

 

 

Vijftig keer gekeken

‘Kommer en Courage was een hele grappige voorstelling’, vertelt regisseur Flora Verbrugge. ‘Het boek Oorlog en Vrede van Lev Tolstoj was een inspiratie voor mij. Tolstoj beschrijft de terugtocht van het leger van Napoleon uit Rusland in 1812. Het was natuurlijk een hele opgave om een 8+ voorstelling over oorlog te maken. Ik moest dus met de acteurs veel zoeken naar hoe we het licht en komisch konden maken. We hebben veel naar komische series als Fawlty Towers gekeken om inspiratie op te doen. Ik denk dat ik sommige stukken wel vijftig keer heb gekeken om erachter te komen waarom ik zo hard om een grap moest lachen.’

 

 

Lach en een traan

‘Uiteindelijk is het heel goed gelukt om zowel de lach als de traan in de voorstelling te krijgen. De scènes waren heel komisch, maar daaronder zat een hele serieuze lading over hoe je omgaat met oorlog en welke keuzes je dan maakt. Op het einde ligt Johannes stervende in Kees zijn armen. Johannes spreekt zijn laatste wens uit: wil Kees naar zijn moeder gaan en haar vertellen dat hij, Johannes, korporaal is geworden, ook al is dat niet waar? Waarop Kees opbiecht dat de onderscheiding die hij van de kapitein kreeg, eigenlijk voor Johannes was. Een schok voor Johannes en een heel zielig moment. Maar ook ontroerend en grappig. Je wist in Kommer en Courage steeds niet of je moest huilen of moest lachen.’

VRAAG: Wanneer moest jij enorm lachen om een ontroerend of verdrietig iets?

 

Spel: Julian Goldsman en Herman van Baar | Muziek: Martin Franke | Tekst: Herman van Baar en Flora Verbrugge | Concept en regie: Flora Verbrugge | Decorontwerp: Egbert Brehm | Kostuumontwerp: Irma van Loon | Uitvoering kostuums: Els Kip, Claudia Träumer en Debbie van Ginkel | Techniek: Peter-Richard Beeksma en Marcel Haverkamp