1992: Zinnerin

De voorstelling Zinnerin (1992) werd gespeeld in een soort tent, zonder podium en stoelen. Er was alleen een riviertje met echt water, dat onder de doeken naar binnen kwam stromen. Het maakte een bocht en stroomde dwars door de tent. Dat zie je op de gekleurde foto. Als de kinderen de tent in kwamen zei de acteur: ‘sssst… het water zingt, hoor je dat? Het water zingt een lied!’ Dan kropen de kleuters altijd zachtjes naar het riviertje om te luisteren en dan hoorden ze het lied ook.

Verder was er ongeveer in het midden van de ruimte een soort heuveltje van 60 centimeter hoog. Steeds als er een nieuwe scène kwam, namen de spelers het publiek mee naar een ander plekje in de tent. De kleuters mochten dan over het heuveltje klimmen! Soms gingen ze er even op zitten, dan was het een soort tribune. En soms werd juist de scène op het heuveltje gespeeld.

 

In de voorstelling kwamen allerlei leuke en rare personages voor. Op de foto hiernaast zie je een visser die op de heuvel zat te vissen. Dit was best een eng figuur. Eén keer vielen de kleuters haar zelfs aan omdat ze dachten dat de visser een slechterik was!

Een ander vreemd personage was het beest dat door drie spelers samen werd gespeeld. Het beest at één van de actrices op, verteerde haar en poepte haar weer uit! Dat beest zie je op de foto hieronder met armen en benen in de lucht.

 

De tekst van het stuk werd geschreven door Sophie Kassies, die in de loop der jaren ontzettend veel voor Sonnevanck heeft geschreven.

> VRAAG: Dit jaar schrijft Sophie weer een voorstelling voor Sonnevanck. Weet jij welke?
 

Tip: Je kunt het antwoord vinden bij verwachte voorstellingen op deze website.

 


Sophie schreef de tekst voor Zinnerin als een groot gedicht en er kwam een liedje in voor dat over een baby ging. De tekst was zo mooi dat het op een geboortekaartje kwam te staan!
 

'Bolle bolle belle
Wat is je velletje zacht
Bolle bolle beau
In al je zoete pracht
Kom bij me, bij me kom
Je wang tegen de mijne
Mijn kleintje zwijntje poppedijn.
Hapje buik en hapje benen
Je bolle billen in mijn hand
Glooien plooien dijen
Ik blijf altijd bij je
Lippen lurken zoetjes snurken
Alles gaat voorbij.'

Uit Zinnerin (1992)

 

Op de foto’s zie je Mark Azito, Herman van Baar, Annemarie Feltmann, Maaike Olivier en Jenny Wilson.

 

Klik hier voor de antwoorden